lunar

อ่านบล๊อกน้องโต๋มะมา
น้องเค้าเขียนไว้ว่า หมื่นวันพรุ่งนี้ที่รอเรา

 อ่านแล้วก็...

มันจริงๆ เลยนะ
วันข้างหน้ายังมีอะไรให้เราเจออีกมากมาย
จะดี
จะไม่ดี
แต่ชีวิตมันไม่ได้จบแค่วันนี้

วันนี้ ที่เรารู้สึกว่าอะไรๆ มันก็แย่
วันนี้ ที่นอนเท่าไหร่ก็หลับไม่ลง
วันนี้ ที่หัวใจปวดๆ เจ็บๆ ไม่รู้จักหาย

ที่จริง (อีกที)

ไอ้ที่แย่ๆ ทั้งหมด มันเป็นเรื่องของเมื่อวานทั้งนั้น

นี่จมตัวเองกับเมื่อวาน
จนลืมใช้ชีวิตกับ วันนี้ ไปกี่วันแล้วก็ไม่รู้นะนี่

แล้วถ้าจะมานั่งเสียดายทีหลัง มันก็ไม่ได้แล้วนะ
เมื่อวาน ก็เป็นเรื่องของเมื่อวาน
มันผ่านไปแล้ว
จบไปแล้ว
รีเพลย์มันในหัวตัวเอง ไม่ได้ช่วยให้อะไรเปลี่ยนไป

ทำลายโอกาสของตัวเองที่จะมองเห็นอะไรดีๆ ในเวลา ณ ปัจจุบันนี้ ด้วยนะ

:) 

edit @ 1 Apr 2010 13:34:08 by lunar

ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นฝ่ายรอ
รอการตัดสินใจ
รอให้ใครสักคนเลือกทางของเค้าให้ได้
รอทั้งที่ไม่รู้เหตุผล ว่าทำไมต้องรอ
รอทั้งที่ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

รอ และ รอ

หรือบางทีเป็นเราเองนี่ล่ะ ที่เลือกให้ตัวเองเป็นฝ่ายรอ
เลือกให้ตัวเองเป็นฝ่ายถูกกระทำ
เลือกอยู่ในตำแหน่งที่ ต้อง รอ

 จริงๆ ก็รู้นะ ว่าเราเลือกทางอื่นได้
ไม่รอ แล้วตัดสินใจด้วยตัวเองไปเลย มันก็จบ
ที่ยังยั้งๆ อยู่นี่ ไม่รู้ว่าเพราะ "รู้สึก" มากมายนักหนา งั้นรึเปล่า?

มานั่งคิดดีๆ ว่ารู้สึกอะไรมากมายขนาดนั้นมั้ย
ที่เสียใจ ที่ร้องไห้นี่เพราะรู้สึกจริงๆ หรืออะไร

ได้คำตอบว่า ไม่ใช่ทั้งหมด
แต่มันเหมือนตัวเองทำไมต้องมาอยู่ในเหตุการณ์แบบนี้อีกแล้ว

ดี ดีมาก ดีสำหรับใครบางคนมากๆ แต่ ...
( นึกถึงเพลง คุ้นๆ ของแหนม รณเดช ขึ้นมาเลยนะนี่ เอิ๊กๆ)

 มันเหมือนไร้ค่าล่ะมั้ง

นี่ คิดมากแล้วชักจะรำคาญ
(เอาอีกละ เอิ๊กๆ) 

ตัดๆ ซะ จบๆ ไป
นึกออกมั้ย ไปให้เสียดาย ดีกว่าอยู่จนเค้าไม่เห็นค่าน่ะ

 น่าจะดีกว่านิ

................................... 

 นอนไม่หลับมาอาทิตย์นึงแล้ว
ตอนแรกไม่เครียด แต่ตอนนี้เริ่มเครียด
เครียดเพราะหาสาเหตุไม่เจอว่า ทำไมถึงไม่หลับนี่ล่ะ 

(ไอ้ข้างบนนั่นไม่ใช่สาเหตุที่ไม่หลับนะ)

มันจะเคลิ้มๆ ไปสิบนาทีได้ แล้วก็ตื่น 
ตื่นมามองเพดาน ดิ้นไปดิ้นมา เฮ้อ....
นี่มองจนนับเส้นตารางฝ้าเพดานได้ไม่รู้กี่รอบแล้วมั้งเนี่ย

หงุดหงิดนะนี่ รู้สึกมันเสียเวลา

ขนาดมีวันนึงซัดสปายไปขวด ก็ยังอาการเดิม
มันจะอะไรกันนักหนาว้า  

edit @ 28 Mar 2010 20:43:06 by lunar